Okolica
Corso Vittorio Emanuele II
Długa ulica, przy której stoi wystawa: kiedy nadano jej nazwę, dlaczego przecina stare centrum oraz kościoły i ruiny, które mijasz po drodze.
Zarezerwuj widowisko historyczne ↗Szybka odpowiedź
Corso Vittorio Emanuele II to długa, niemal prosta ulica biegnąca od Piazza del Gesù do Piazza Pasquale Paoli. Zaprojektowano ją, by połączyć stare centrum z nowymi dzielnicami po drugiej stronie Tybru, a jej przeprowadzenie przecięło dawne kwartały zabudowy. Spektakl historyczny znajduje się pod numerem 203. Wzdłuż niej stoją Sant'Andrea della Valle, Chiesa Nuova oraz skrzyżowanie przy Largo di Torre Argentina.
Ulica przecięta przez stare miasto
Włoska Wikipedia podaje, że corso zaprojektowano jako szybkie połączenie między centrum administracyjnym w pobliżu Via del Corso a nowymi dzielnicami mieszczańskimi powstającymi po drugiej stronie Tybru, przy Prati di Castello. Jego niemal prosta linia przecięła stare kwartały w zakolu rzeki, a wiele zabytkowych pałaców wyburzono, między innymi Palazzo Sforza-Cesarini. To nowoczesna ulica poprowadzona po średniowiecznej i renesansowej.
Nazwa, która się zmieniała
Rada miejska Rzymu zatwierdziła nazwę Corso Vittorio Emanuele 19 kwietnia 1886 roku, oddając hołd pierwszemu królowi Włoch. W 1944 roku, po zniesieniu nazw ulic nawiązujących do rodziny królewskiej, włoskie brzmienie zmieniono na Corso Vittorio Emanuele II, a decyzja rady z 2015 roku ponownie zmieniła pisownię. Wszystkie te wersje zobaczysz na mapach i tablicach. Numer ma większe znaczenie niż nazwa, bo corso jest długie.
Kościoły po drodze
Sant'Andrea della Valle frontem wychodzi na corso przy Piazza Vidoni. Wikipedia podaje, że prace rozpoczęto około 1590 roku, że barokową fasadę dodano w latach 1655–1663, a jej kopuła przez długi czas była trzecią największą w Rzymie, po kopule bazyliki św. Piotra i Panteonie. Rozgrywa się w nim pierwszy akt opery Tosca Pucciniego. Dalej Chiesa Nuova, formalnie Santa Maria in Vallicella, została konsekrowana w 1599 roku i mieści obraz ołtarzowy namalowany przez Rubensa w latach 1606–1608.
Renesansowy pałac
Wikipedia nazywa Palazzo della Cancelleria najwcześniejszym renesansowym pałacem w Rzymie. Stoi między corso a Campo de' Fiori i został wzniesiony w latach 1489–1513 dla kardynała Raffaele Riario. Ten sam artykuł podaje, że jego trawertyn pochodzi z pobliskich ruin Teatru Pompejusza, a dziedziniec ma 44 granitowe kolumny z tego teatru. Wikipedia dodaje, że mieszczą się w nim instytucje sądownicze Kurii Rzymskiej i że jest to eksterytorialna własność Stolicy Apostolskiej.
Largo di Torre Argentina
Corso przecina Largo di Torre Argentina, otwarty plac z czterema świątyniami republikańskiego Rzymu i pozostałościami Teatru Pompejusza. Wikipedia podaje, że Juliusz Cezar został zabity w Kurii Pompejusza, a miejsce, w którym według przypuszczeń poniósł śmierć, znajduje się w obrębie placu. Prace rozbiórkowe w 1927 roku odsłoniły kolosalną marmurową głowę i ramiona oraz ujawniły święty obszar. To dogodny przystanek między corso a kolejnym placem.
Place przy nim
Piazza Navona zajmuje miejsce Stadionu Domicjana i zachowuje swój wydłużony owalny kształt; Fontanna Czterech Rzek Berniniego pochodzi z 1651 roku. Nieco na południe leży Campo de' Fiori, plac, na którym od 1869 roku odbywa się codzienny targ, a gdzie w 1600 roku spłonął Giordano Bruno. Oba place znajdują się w tej samej części starego centrum co spektakl i oba są warte objazdu po seansie.
Gdzie kończy się corso
Corso kończy się przy Ponte Vittorio Emanuele II, który — jak podaje Wikipedia — został zainaugurowany w 1911 roku i łączy historyczne centrum z dzielnicą Borgo i Watykanem, przedłużając linię corso. Jego trzy łuki rozpięte są na 108 metrach, a na obu końcach stoją uskrzydlone brązowe Wiktorie. Przejście całego corso od Piazza del Gesù do mostu obejmuje kościoły, pałace i place w jednej długiej linii.
Dlaczego ma to znaczenie dla zwiedzania
Spektakl odbywa się w dawnym kinie przy tej ulicy, więc zwiedzanie będzie miało miejsce w starym centrum, a nie przy jednym zabytku. To ułatwia planowanie: można obejrzeć spektakl, a następnie przejść przez kościoły i place bez długiego transferu. Corso to długa prosta droga, więc sprawdź, do którego jego końca bliżej jest z twojego hotelu lub dworca, i użyj numeru ulicy, aby znaleźć drzwi.
Najczęściej zadawane pytania
Gdzie biegnie corso?
Włoska Wikipedia podaje: od Piazza del Gesù do Piazza Pasquale Paoli, przy początku Ponte Vittorio Emanuele II.
Dlaczego nazwy ulicy się różnią?
W 1886 roku nazwano ją Corso Vittorio Emanuele, w 1944 roku przemianowano na Corso Vittorio Emanuele II, a w 2015 roku zmieniono pisownię, więc mapy używają wszystkich trzech wariantów.
Źródła